Gamot sa Kabaklaan

Mga sampung taong gulang ako noon. Maaga akong natulog dahil may pasok ako kinabukasan, halos alas nuwebe pa lang ng gabi subalit dahil kami’y nasa probinsya pinilit ko ang sariling matulog habang sa paligid ko’y naririnig pa ang huni ng mga kulisap. Nasa kalagitnaan ako ng aking pagpapanggap na tulog nang dumating ang aming mga kamag-anak na ikakasal, bumibisita lang upang humingi ng payo patungkol sa pagpapamilya nang madako ang usupan sa pagkakaroon ng baklang anak.

med

Dinig ko ang tatay ko, nagtatanong sa bernakular na wika, kung maari pa raw bang maging tunay na lalaki ang isang batang nagbabadyang maging bakla. Biglang nag-iba ang posisyon. Una’y pumunta ang kamag-anak naming iyon upang humingi ng payo at sa pagkakataong iyon, ang mga magulang ko na ang humihingi ng payo tungkol sa kanilang anak na kinikitaan nila ng mga¬† sintoma ng pagkabakla na parang ako’y isang maysakit at nangangailangan ng masinsinang panggagamot.

“Pag laki niyan, mawawala rin ang kahinhinan niyan. Magiging lalaki rin yan kuya.”

Hindi awa sa sarili ang nadama ko ng oras na iyon kundi awa para sa aking mga magulang dahil nagkaroon sila ng anak na hindi nila maaaring ipagmalaki. Noong mga panahong iyon ay hindi ko pa tanggap ang aking identidad. Kinakaila ko pa ang nararamdaman kong pagkagusto sa mga kalaro kong lalaki. Subalit anong pilit ko mang kumilos na parang tunay na lalaki ay lumalabas pa rin ang kalamyaan ko.

Para sa mga magulang ko, lalo na sa tatay ko, mahirap tanggaping ang pagkakaroon ng anak na abnormal. Simula ng gabing iyong tinuluyan ko na ang pagpapanggap. Pinilit kong maging lalaki sa kanilang mga mata ng sa gayon ay hindi na sila maghahanap pa ng gamot para sa aking sakit – ang sakit ng kabaklaan.

Advertisements

2 Comments

Filed under Childhood Homosexuality, Coming Out, Gay Issues, GBLT, Homosexuality, Life, Memories, Uncategorized

Kwentong Bakla=Seks sa pagitan ng mga Bakla

Kadalasan kapang kwentong bakla, iniisip ng nakararami sa atin na ito’y kwento patungkol sa seks, kamunduhan, chupa, kantot, o dayelektiko ng top o bottom. Subalit higit pa riyan ang isang kwentong bakla, Naniniwala akong hindi maaring ihambing ang buhay pag-ibig ng isang bakla sa kwentong pag-ibig ng nagsasamang heterosekswal. Ang tesis na ito aybibigyan ko ng malalimang trato sa mga susunod ko pang post.

57197539_3705566

Ako’y nagtapos sa Unibersidad ng Pilipinas at sa pamantasang ito namulat ako sa kung ano mang potensyal mayroon ako bilang isang mamamayan at bilang isang mamamayang Pilipinong bakla. Naririndi akong makinig sa usapan kung saan itinuturing bilang isa ang kamunduhan at kabaklaan. Sa pamantasan ding ito natuto akong tanggapin ang iba’t ibang katotohanang patuloy na sinasalungat ang isa’t isa.

Hindi ko na rin mabilang ang mga naka-seks ko, marahil dala na rin ng aking kabaklaan. Subalit karamihan sa mga heterosekswal ko na mga kaibigan ay may kasindami ring bilang ng nakakatalik. Mangyari lamang na sa isang relasyong sekswal sa pagitan ng mga bakla wala masyadong risk na kasama maliban lamang sa pagkalat ng nakakahawang sakit tulad ng tulo, syphilis, gonorrhea, o HIV/AIDS. Sa larangan ng emosyon, pagbubuntis at iba pa, maaring maganap ang pagniniig nang mas walang komplikasyon kumpara sa isang babae at lalaking nagtatalik.

Subalit ang hindi ko matanto ay kung bakit ang kwentong bakla ay singkahulugan ng pagtatalik ng bakla. Kung titingnan ang lipunang Pilipino, o ang midya sa Pilipinas, karamihan ng mga kwentong nauukol sa buhay bakla ay nakapokus sa kanilang buhay sex. Kung ang konseptong ito ay kaya sanang buwagin o i-dekonstrak sa loob ng isang klasrum.

1 Comment

Filed under Coming Out, Gay Issues, Gay Sex, GBLT, Homosexual Sex, Homosexuality, Homsexual Sex, Life, Sex, Uncategorized

Pagtatapos ng Isang Kwentong Pag-ibig

Halos magdadalawang taon na kami ng aking nobyo (nangingiti ako sa tuwing nariring ko ang salitang ito), subalit simula nang malayo ako sa kanya halos walong buwan na ang nakalilipas upang mag-aral sa ibang bansa, nag-umpisa nang pumakla ang aming relasyon. Dati pa lang ay naiisip ko ng hindi kami tatagal dahil magkaiba ang punto de bista namin sa mga bagay-bagay. Makailang beses na rin kaming nag-aaway dahil sa mga pangyayaring wala sa kontrol naming dalawa.

Mahal ko siya kung sa mahal, sa totoo lang, siya lang ang lalaking minahal ko ng ganito. Subalit lahat yata ng mga magagandang bagay ay hindi na-uuwi sa mabuting pagtatapos.

Ilang beses na rin akong nagpasyang makipaghiwalay sa kanya subalit, sa mga kadahilanang hindi rin lubusang malinaw sa akin. Kung sana’y kasin-simple lang na sabihing “hindi na kita mahal”. Kung ilang beses akong sumuko ay siya ring dami ng pagkakataong nagmatigas siyang ipaglaban kung ano man mayroon kami.

Ngunit sa pagkakataong ito, hahayaan ko na lamang sigurong lumamig kami sa isa’t isa nang sa gayon ay hindi maging masyadong masakit para sa kanya at para sa akin.

1 Comment

Filed under Homosexuality, Life, Sadness

Madaling-Araw ng Bagong Taon

happy_new_year_2008copy

Una ay hindi ko siya masyadong gusto, pangalawa ay ang kanyang kaliwang kamay na mas maliit sa kanyang kanang kamay, at pangatlo ay mas maliit siya sa akin ng humigit kumulang ay anim na pulgada. Subalit kung may isang bagay na gusto ako sa kanya, ito’y ang kanyang makinis na mukha, matangos na ilong, at matang malandi. Lalaking lalaki. Son ang kanyang pangalan.

Nitong bagong taon ay inimbitahan niya akong lumabas upang ipagdiwang ang pagpapalit ng taon kasama ang kanyang mga kaibigang taga-ibang bansa. Hindi man masyadong magaling ang kanyang Ingles subalit masayahin siyang tao kaya wiling-wili ang mga kaibigan niyang banyagang makipag-usap sa kanya.

Ako nama’y tahimik lang sa tabi, pinagmamasdan ang kanyang mga galaw. Nagpaalam akong bababa at sa unang palapag ng bar at magmasid sa ibang sumasayaw. Nang malapit na ang alas-dose ng gabi, bumaba na rin sila at sumabay sa amin para sa mga huling segundo ng 2008. Pagkatapos noo’y, siguro ay dala na rin ng alak na nainom ko, sumayaw ako na parang walang bukas kasama ang isang babaeng Briton. Una’y di niya ako pinapansin dahil sa suot kong maluwang na polo, ngunit ng hubarin ko ito at ang natira na lang ay ang puti ko t-shirt na humahalik sa aking katawan, sumayaw kami ng halos magkadikit na an gaming mga katawan. Hindi niya siguro napansing bakla ako.

Nang mag-aalas dos na ng madaling araw, nagpasya ang grupo ng mga banyaga na pumunta sa isang lugar malapit sa old-quarter ng lungsod. Hindi na kami sumama Son. Hilo dahil sa alak na nainom ko, pinasya naming matulog sa kanyang pinagtatrabahuhan, subalit dahil nakalimutan ng kanyang kasama sa trabaho ang susi, minabuti na naming dumiretso na lang sa kanyang inuupahang bahay na 30 minuto ang layo mula sa old quarter.

Habang nakaangkas ako sa kanyang motorsiklo, pinipigilan ko ang aking sariling idampi ang aking katawan sa kanyang likuran. Pabulong kaming mag-usap. Minsan nag-uusap kami sa Ingles, ngunit kadalasan ay ang wika niya ang ginagamit namin. Pilit niyang binagalan ang kanyang pagsasalita nang sa gayon ay maintindihan ko ang kanyang sinasabi. Ang sarap pakinggan sa tuwing sinasambit niya ang aking pangalan. Tinanong ko siya kung gusto niya ang isang kaibigan namin, sabi naman niya’y “I highly regard her.” Hindi ko naman gustong palawigin ang usapang hindi ko naman gustong pag-usapan, nadako kami sa mga bagay-bagay tungkol sa aming mga pamilya.

Kahit na taglamig, hindi ako nakaramdam ng lamig dahil sa init ng pakiramdam kasama siya. Nang marating na naming ang kaniyang inuupahang lugar, nagpaumanhin siya dahil hindi ito maayos. Natawa lang ako dahil hindi rin masyadong naiiba ang lugar ko. Pinahiram niya ako ng kanyang shorts at sabay kaming natulog.

Halos ala-siyete na ay madilim pa rin ang paligid. Naalimpungatan akong nakadantay na ang kanyang mga hita sa akin. Hinawakan ko ang kanyang kamay. Hindi naglao’y inalis ko na rin ang pagkakahawak. Tumalikod ako sa kanya, subalit parang nakadikit pa rin ang kanyang katawan sa aking likuran. Ilang minuto pa ay humarap ako sa kanya at niyakap ko siya ng aking kaliwang braso.

Inalis ko na rin pagkalipas ng ilang sandali. Nagapaulit-ulit ito hanggang pinasya ko na lang matulog.

Para sa mga baklang katulad ko, ang eksenang ito ay paulit-ulit na pinapalabas. Hindi ko man masabi kung bakla rin si Son, hindi lang niya siguro ako gusto, o baka nahihiya lang siya, o baka naman dahil magkaiba ang kulturang nakamulatan namin. Nang magising na kami, natawa ako sa loob-loob ko dahil ang naging reaksyon ng bawat isa ay parang walang nangyari.

Nakatutuwa.

1 Comment

Filed under Gay Issues, Gay Sex, GBLT, Homosexual Sex, Homosexuality, Life, Sadness, Sex

Unang Encounter

Kadalasan, pinahahalagahan natin ang mga unang pagkakataon sa ating buhay – unang araw sa mundo, unang paghakbang, unang pagtawa, unang pagsambit ng salita, unang halik, pati unang karanasan patungkol sa pakikipagtalik. Sapagkat hindi ito babasahing erotika, hindi ako magkukwento ng detalye. Sa isang madilim na sulok ng isang sinehan sa probinsya ko naranasan ang init mula sa isang lalaking hindi ko kilala.

baklangjohn

Alam kong may mga nangyayaring hindi maganda sa sinehang iyon subalit pumasok pa rin ako. Patayu-tayo lang ako sa likurang bahagi dahil karamihan sa mga manonood ay palakad-lakad at hindi nakatutok sa ipinapalabas na pelikulang Tagalog. Di nagtagal may lumapit sa aking isang lalaking sa tantiya ko ay dalawampu’t anim na taong gulang. Dahil hindi pa ako sanay magsalita ng linggwahe ng probinsya nag-Ingles ako. Hindi ko maaninag ang kanyang mukha, pero magaling din siyang makipag-usap. Di naglaon ay niyaya niya akong umupo malapit sa unahan. Karamihan sa mga upuan ay may mga lalaking nakaupo, pumunta kami sa lugar na wala halos tao.

Nag-umpisang maging malaswa ang aming usapan at di nagtagal binuksan niya ang zipper ng aking pantalon at isinubo ang aking ari. Pagkatapos noon, iniwan niya ako at nagpaalam na pupunta sa palikuran ng sinehan. Hindi na siya bumalik. Pagkalipas ng ilang minuto isang lalaki naman ang lumapit at pinaglaruan ang ari ko, di naglaon ay isinubo.

Hindi ko na maalala ang detalye kung paano akong muling tumayo at lumabas sa sinehan. Subalit naalala ko pa ang naramdaman ko ng mga oras na iyon. Nandiri ako sa aking sarili at pakiramdam ko’y hindi na ako maibabalik ang dating ako. Nang araw na iyon nalaman ko katotohanan sa likod ng dilim kung saan nagkukubli ang mga baklang naghahanap ng panandaliang ligaya – kasama na ako roon.

Labing-anim na taong gulang pa lamang ako noon, bagong tungtong lang sa kolehiyo, malayo sa pamilya, walang gumagabay. Subalit nagpapasalamat ako at hindi ako tuluyang nahulog sa ganoong estado. Wala akong pinagsisihan kung mayroon man ito ay nagsisi akong hindi ko nagawa ang bagay na iyon sa unang lalaking minaahal ko.

Leave a comment

Filed under 15129065, Gay Sex, Homosexuality, Homsexual Sex, Life, Memories, Sex

Ang Batang si Marla

baklangjuan

Una akong umibig sa kaibigan kong babae noon ako’y nasa unang baitang pa lang ng elementarya. Pitong taong gulang pa lang ako noon; siya’y bagong lipat galing Maynila nang nagkataong napunta siya sa aming seksyon. Alam kong itinadhana kami. Mayroong labingtatlong seksyon ang grade one sa sentral school naming subalit pinili ng nanay niyang i-enrol ang kanyang anak na babae sa klase namin. Naaalala ko pang si Ma’am Joquino ang guro namin.

Marla Tan ang kanyang pangalan. Noong nagkolehiyo na ako, hinanap ko siya sa lahat ng social networking sites kung saan mayroon akong account. Sa Friendster, natagpuan ko ang isang Marla Tan, subalit tatlong taon siyang mas matanda sa akin. Ngunit dahil gusto ko pa ring alamin kung siya nga iyon, idinagdag ko siya sa listahan ng aking mga friends at nalaman kong nagtapos siya ng kanyang elementarya mula sa De La Salle Primary school at si Mrs. Buenaventura ang kanyang naging guro. Hindi nga siya.

Wala akong maraming naaalala tungkol kay Marla. Ang di ko lang malilimutan ay palagi niya akong binibigyan ng baon niyang maliliit na hotdogs tuwing tanghalian at nahihiya akong ipakita sa kanya ang baon kong sitaw na ginisa sa toyo. Palagi niyang suot ang kanyang asul na shorts at dilaw na pang-itaas.

Una ko siyang nakitang umiyak nang isinama ko ang kanyang pangalan sa listahan ng mga maiingay. Nang araw na iyon, alam kong imibig ako kay Marla.

Di nagtagal, Oktubre taong 1993, hindi ko na nakita sa Marla noong araw ng Lunes. Hindi rin naman sinabi sa amin ni Gng. Joquino na bumalik na pala ng Maynila sa Marla upang doon ipagpatuloy ang kanyang pag-aaral. Nalaman ko na lamang ito noong ako ay nakatungtong ng ikalimang baitang at naikwento sa akin ng tagapamahal ng aming kantina na tiyahin ni Marla.

Ngayon, tuwing naalala ko ang batang si Marla naiisip ko ang paglalaro namin ng patintero, taguan, at chinese garter. Apat na buwan ko lang siyang naging kaibigan subalit nanatili siya sa puso ko hanggang ngayon. Sakaling mahanap ko siya balang araw, sasabihin ko sa kanyang minahal ko siya noong kami’y grade one.

Leave a comment

Filed under Childhood Love Story, Homosexuality, Life, Memories, Uncategorized

Mga Kwento ng Baklang si Juan: Unang Entry

Ito ang aking unang entry.

juan

Ako si Juan, magdadalawampu at tatlong taong gulang sa Pebrero. Hindi ako dating sumusulat sa Filipino subalit dahil ito ang unang pagkakataong ipakilala ko ang aking sarili bilang isang bakla, naisip kong mas magiging makatotohanan ito, mas malalim, mas madrama sa halip na Ingles ang gagamitin kong medium sa pagsulat.

“Maliit pa lang ako, alam ko nang bakla ako”. Ito ang simula ng kwento ng karamihan sa mga bakla, at ang kwento ko ay hindi masyadong naiiba. Ngunit hindi kagaya ng ibang kakilala ko, hindi ako namolestya, hindi ako nagahasa, wala akong karanasan na binaboy ako. Lumaki ako sa isang normal na pamilya; ang mga magulang ko ay kapwa guro sa isang pampublikong mataas na paaralan. Hindi bakla ang tatay ko (sa pagkakaalam ko wala kaming kamag-anak na bakla) at wala kaming kapitbahay na bakla, wala akong nakilalang bakla noong lumalaki ako, ang alam ko si Roderick Paulate lang ang bakla sa buong mundo. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam kung paano ako nanging ganito. Masasabi ko ring hindi ko ginustong maging bakla.

Ang aking pagkatao ay lehitimo. Ito’y kagaya rin ng pagiging lalaki o babae.

Kung sana’y ang pangungusap sa itaas ay totoo sa tunay na buhay. Pero sa lipunang Pilipino, ang pagiging bakla, ang kaibhan ko at ng ibang kagaya ko ay hindi katanggap-tanggap sa labas ng aspeto ng komedya. Wala kaming karapatan sa drama dahil kung hindi nakatatawa mas maige pang manahimik na lang.

Hanggang ngayon hindi ko pa inaamin sa pamilya ko na bakla ako; ang mga nobya ko noong hayskul at kolehiyo ay patuloy pa ring naniniwala na iniwan ko sila dahil sa ambisyon ko o dahil sa ibang babaeng mas maganda, mas matalino sa kanila, hanggang ngayon patuloy akong nakatago sa imahe ng isang lalaking Pinoy.

Kung kaya naisip kong buuin ang proyektong ito: Isang koleksyon ng mg kwento ng isang baklang patuloy na nagkukubli. Ito’y paunang bati lamang. Hindi ito erotika o kwento patungkol sa seks. Kung meron mang miminsang sahog na senswalidad, hindi pakikipagtalik ang kabuuan ng kwento. Naniniwala akong maliban sa sarap na dulot ng pakikipagtalik sa kapwa lalaki, ang isang bakla ay naghahanap ng mga bagay na bubuo sa kanyang pagkatao. Hindi lamang pagiging bakla ang natatanging pagkakakilanlan niya, isa rin siyang anak, empleyado, mamamayan ng bansa, manlalakbay, intelektwal.

Ang blog na ito ay hindi naglalayong maging inspirasyon, kapupulutan ng aral, or paghihimay sa lugar ng bakla sa lipunang Pilipino. Isa lamang ang nais ng blog na ito: ang magkwento.

Kung kaya binabati kita, babae ka man, lalaki, tomboy, o kapwa ko bakla.

Maligayang pagbabasa.
Lubos na gumagalang,
Juan

3 Comments

Filed under Coming Out, Homosexuality, Life, Uncategorized