Category Archives: Memories

Sa mga nagbabasa pa rin

Nakatutuwa at may mga nagbabasa pa rin pala sa blog na ito. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin sapagkat kung sa ano mang kaparaanan narating ninyo ang blog na ito, alam kong ito’y dahil naghanap kayo gamit ang mga kataga o pariralang patungkol sa pakikipagtalik ng mga bakla o kung saan mang link na kasama ang site na ito. Gayunpaman, ako’y nagpapasalamat sa pagbabasa ng post na naririto na minsa’y nakababagot ring basahin.

Alam ko.

Sa kabila nito, babalik-balikan ko pa rin ang mga pahinang ito upang sumulat ng mga bagay na pumupukaw sa aking pagkatao, sa aking pagiging bakla. Hindi man ako madalas magawi rito, sisikapin ko pa ring patuloy na ipagdiwang ang aking kabaklaan sa pamamagitan ng pagsusulat, natural gamit ang sarili kong wika.

Aasahan ko pa rin ang inyong pagbisita at pakikipagpalitan ng kuru-kuro. Hanggang sa muli.

Advertisements

2 Comments

Filed under Coming Out, Gay Issues, Gay Sex, GBLT, Homosexual Sex, Homosexuality, Homsexual Sex, Life, Memories, Sadness, Sex

Gamot sa Kabaklaan

Mga sampung taong gulang ako noon. Maaga akong natulog dahil may pasok ako kinabukasan, halos alas nuwebe pa lang ng gabi subalit dahil kami’y nasa probinsya pinilit ko ang sariling matulog habang sa paligid ko’y naririnig pa ang huni ng mga kulisap. Nasa kalagitnaan ako ng aking pagpapanggap na tulog nang dumating ang aming mga kamag-anak na ikakasal, bumibisita lang upang humingi ng payo patungkol sa pagpapamilya nang madako ang usupan sa pagkakaroon ng baklang anak.

med

Dinig ko ang tatay ko, nagtatanong sa bernakular na wika, kung maari pa raw bang maging tunay na lalaki ang isang batang nagbabadyang maging bakla. Biglang nag-iba ang posisyon. Una’y pumunta ang kamag-anak naming iyon upang humingi ng payo at sa pagkakataong iyon, ang mga magulang ko na ang humihingi ng payo tungkol sa kanilang anak na kinikitaan nila ng mga¬† sintoma ng pagkabakla na parang ako’y isang maysakit at nangangailangan ng masinsinang panggagamot.

“Pag laki niyan, mawawala rin ang kahinhinan niyan. Magiging lalaki rin yan kuya.”

Hindi awa sa sarili ang nadama ko ng oras na iyon kundi awa para sa aking mga magulang dahil nagkaroon sila ng anak na hindi nila maaaring ipagmalaki. Noong mga panahong iyon ay hindi ko pa tanggap ang aking identidad. Kinakaila ko pa ang nararamdaman kong pagkagusto sa mga kalaro kong lalaki. Subalit anong pilit ko mang kumilos na parang tunay na lalaki ay lumalabas pa rin ang kalamyaan ko.

Para sa mga magulang ko, lalo na sa tatay ko, mahirap tanggaping ang pagkakaroon ng anak na abnormal. Simula ng gabing iyong tinuluyan ko na ang pagpapanggap. Pinilit kong maging lalaki sa kanilang mga mata ng sa gayon ay hindi na sila maghahanap pa ng gamot para sa aking sakit – ang sakit ng kabaklaan.

2 Comments

Filed under Childhood Homosexuality, Coming Out, Gay Issues, GBLT, Homosexuality, Life, Memories, Uncategorized

Unang Encounter

Kadalasan, pinahahalagahan natin ang mga unang pagkakataon sa ating buhay – unang araw sa mundo, unang paghakbang, unang pagtawa, unang pagsambit ng salita, unang halik, pati unang karanasan patungkol sa pakikipagtalik. Sapagkat hindi ito babasahing erotika, hindi ako magkukwento ng detalye. Sa isang madilim na sulok ng isang sinehan sa probinsya ko naranasan ang init mula sa isang lalaking hindi ko kilala.

baklangjohn

Alam kong may mga nangyayaring hindi maganda sa sinehang iyon subalit pumasok pa rin ako. Patayu-tayo lang ako sa likurang bahagi dahil karamihan sa mga manonood ay palakad-lakad at hindi nakatutok sa ipinapalabas na pelikulang Tagalog. Di nagtagal may lumapit sa aking isang lalaking sa tantiya ko ay dalawampu’t anim na taong gulang. Dahil hindi pa ako sanay magsalita ng linggwahe ng probinsya nag-Ingles ako. Hindi ko maaninag ang kanyang mukha, pero magaling din siyang makipag-usap. Di naglaon ay niyaya niya akong umupo malapit sa unahan. Karamihan sa mga upuan ay may mga lalaking nakaupo, pumunta kami sa lugar na wala halos tao.

Nag-umpisang maging malaswa ang aming usapan at di nagtagal binuksan niya ang zipper ng aking pantalon at isinubo ang aking ari. Pagkatapos noon, iniwan niya ako at nagpaalam na pupunta sa palikuran ng sinehan. Hindi na siya bumalik. Pagkalipas ng ilang minuto isang lalaki naman ang lumapit at pinaglaruan ang ari ko, di naglaon ay isinubo.

Hindi ko na maalala ang detalye kung paano akong muling tumayo at lumabas sa sinehan. Subalit naalala ko pa ang naramdaman ko ng mga oras na iyon. Nandiri ako sa aking sarili at pakiramdam ko’y hindi na ako maibabalik ang dating ako. Nang araw na iyon nalaman ko katotohanan sa likod ng dilim kung saan nagkukubli ang mga baklang naghahanap ng panandaliang ligaya – kasama na ako roon.

Labing-anim na taong gulang pa lamang ako noon, bagong tungtong lang sa kolehiyo, malayo sa pamilya, walang gumagabay. Subalit nagpapasalamat ako at hindi ako tuluyang nahulog sa ganoong estado. Wala akong pinagsisihan kung mayroon man ito ay nagsisi akong hindi ko nagawa ang bagay na iyon sa unang lalaking minaahal ko.

Leave a comment

Filed under 15129065, Gay Sex, Homosexuality, Homsexual Sex, Life, Memories, Sex

Ang Batang si Marla

baklangjuan

Una akong umibig sa kaibigan kong babae noon ako’y nasa unang baitang pa lang ng elementarya. Pitong taong gulang pa lang ako noon; siya’y bagong lipat galing Maynila nang nagkataong napunta siya sa aming seksyon. Alam kong itinadhana kami. Mayroong labingtatlong seksyon ang grade one sa sentral school naming subalit pinili ng nanay niyang i-enrol ang kanyang anak na babae sa klase namin. Naaalala ko pang si Ma’am Joquino ang guro namin.

Marla Tan ang kanyang pangalan. Noong nagkolehiyo na ako, hinanap ko siya sa lahat ng social networking sites kung saan mayroon akong account. Sa Friendster, natagpuan ko ang isang Marla Tan, subalit tatlong taon siyang mas matanda sa akin. Ngunit dahil gusto ko pa ring alamin kung siya nga iyon, idinagdag ko siya sa listahan ng aking mga friends at nalaman kong nagtapos siya ng kanyang elementarya mula sa De La Salle Primary school at si Mrs. Buenaventura ang kanyang naging guro. Hindi nga siya.

Wala akong maraming naaalala tungkol kay Marla. Ang di ko lang malilimutan ay palagi niya akong binibigyan ng baon niyang maliliit na hotdogs tuwing tanghalian at nahihiya akong ipakita sa kanya ang baon kong sitaw na ginisa sa toyo. Palagi niyang suot ang kanyang asul na shorts at dilaw na pang-itaas.

Una ko siyang nakitang umiyak nang isinama ko ang kanyang pangalan sa listahan ng mga maiingay. Nang araw na iyon, alam kong imibig ako kay Marla.

Di nagtagal, Oktubre taong 1993, hindi ko na nakita sa Marla noong araw ng Lunes. Hindi rin naman sinabi sa amin ni Gng. Joquino na bumalik na pala ng Maynila sa Marla upang doon ipagpatuloy ang kanyang pag-aaral. Nalaman ko na lamang ito noong ako ay nakatungtong ng ikalimang baitang at naikwento sa akin ng tagapamahal ng aming kantina na tiyahin ni Marla.

Ngayon, tuwing naalala ko ang batang si Marla naiisip ko ang paglalaro namin ng patintero, taguan, at chinese garter. Apat na buwan ko lang siyang naging kaibigan subalit nanatili siya sa puso ko hanggang ngayon. Sakaling mahanap ko siya balang araw, sasabihin ko sa kanyang minahal ko siya noong kami’y grade one.

Leave a comment

Filed under Childhood Love Story, Homosexuality, Life, Memories, Uncategorized