Monthly Archives: January 2009

Gamot sa Kabaklaan

Mga sampung taong gulang ako noon. Maaga akong natulog dahil may pasok ako kinabukasan, halos alas nuwebe pa lang ng gabi subalit dahil kami’y nasa probinsya pinilit ko ang sariling matulog habang sa paligid ko’y naririnig pa ang huni ng mga kulisap. Nasa kalagitnaan ako ng aking pagpapanggap na tulog nang dumating ang aming mga kamag-anak na ikakasal, bumibisita lang upang humingi ng payo patungkol sa pagpapamilya nang madako ang usupan sa pagkakaroon ng baklang anak.

med

Dinig ko ang tatay ko, nagtatanong sa bernakular na wika, kung maari pa raw bang maging tunay na lalaki ang isang batang nagbabadyang maging bakla. Biglang nag-iba ang posisyon. Una’y pumunta ang kamag-anak naming iyon upang humingi ng payo at sa pagkakataong iyon, ang mga magulang ko na ang humihingi ng payo tungkol sa kanilang anak na kinikitaan nila ng mga¬† sintoma ng pagkabakla na parang ako’y isang maysakit at nangangailangan ng masinsinang panggagamot.

“Pag laki niyan, mawawala rin ang kahinhinan niyan. Magiging lalaki rin yan kuya.”

Hindi awa sa sarili ang nadama ko ng oras na iyon kundi awa para sa aking mga magulang dahil nagkaroon sila ng anak na hindi nila maaaring ipagmalaki. Noong mga panahong iyon ay hindi ko pa tanggap ang aking identidad. Kinakaila ko pa ang nararamdaman kong pagkagusto sa mga kalaro kong lalaki. Subalit anong pilit ko mang kumilos na parang tunay na lalaki ay lumalabas pa rin ang kalamyaan ko.

Para sa mga magulang ko, lalo na sa tatay ko, mahirap tanggaping ang pagkakaroon ng anak na abnormal. Simula ng gabing iyong tinuluyan ko na ang pagpapanggap. Pinilit kong maging lalaki sa kanilang mga mata ng sa gayon ay hindi na sila maghahanap pa ng gamot para sa aking sakit – ang sakit ng kabaklaan.

Advertisements

2 Comments

Filed under Childhood Homosexuality, Coming Out, Gay Issues, GBLT, Homosexuality, Life, Memories, Uncategorized

Kwentong Bakla=Seks sa pagitan ng mga Bakla

Kadalasan kapang kwentong bakla, iniisip ng nakararami sa atin na ito’y kwento patungkol sa seks, kamunduhan, chupa, kantot, o dayelektiko ng top o bottom. Subalit higit pa riyan ang isang kwentong bakla, Naniniwala akong hindi maaring ihambing ang buhay pag-ibig ng isang bakla sa kwentong pag-ibig ng nagsasamang heterosekswal. Ang tesis na ito aybibigyan ko ng malalimang trato sa mga susunod ko pang post.

57197539_3705566

Ako’y nagtapos sa Unibersidad ng Pilipinas at sa pamantasang ito namulat ako sa kung ano mang potensyal mayroon ako bilang isang mamamayan at bilang isang mamamayang Pilipinong bakla. Naririndi akong makinig sa usapan kung saan itinuturing bilang isa ang kamunduhan at kabaklaan. Sa pamantasan ding ito natuto akong tanggapin ang iba’t ibang katotohanang patuloy na sinasalungat ang isa’t isa.

Hindi ko na rin mabilang ang mga naka-seks ko, marahil dala na rin ng aking kabaklaan. Subalit karamihan sa mga heterosekswal ko na mga kaibigan ay may kasindami ring bilang ng nakakatalik. Mangyari lamang na sa isang relasyong sekswal sa pagitan ng mga bakla wala masyadong risk na kasama maliban lamang sa pagkalat ng nakakahawang sakit tulad ng tulo, syphilis, gonorrhea, o HIV/AIDS. Sa larangan ng emosyon, pagbubuntis at iba pa, maaring maganap ang pagniniig nang mas walang komplikasyon kumpara sa isang babae at lalaking nagtatalik.

Subalit ang hindi ko matanto ay kung bakit ang kwentong bakla ay singkahulugan ng pagtatalik ng bakla. Kung titingnan ang lipunang Pilipino, o ang midya sa Pilipinas, karamihan ng mga kwentong nauukol sa buhay bakla ay nakapokus sa kanilang buhay sex. Kung ang konseptong ito ay kaya sanang buwagin o i-dekonstrak sa loob ng isang klasrum.

1 Comment

Filed under Coming Out, Gay Issues, Gay Sex, GBLT, Homosexual Sex, Homosexuality, Homsexual Sex, Life, Sex, Uncategorized

Pagtatapos ng Isang Kwentong Pag-ibig

Halos magdadalawang taon na kami ng aking nobyo (nangingiti ako sa tuwing nariring ko ang salitang ito), subalit simula nang malayo ako sa kanya halos walong buwan na ang nakalilipas upang mag-aral sa ibang bansa, nag-umpisa nang pumakla ang aming relasyon. Dati pa lang ay naiisip ko ng hindi kami tatagal dahil magkaiba ang punto de bista namin sa mga bagay-bagay. Makailang beses na rin kaming nag-aaway dahil sa mga pangyayaring wala sa kontrol naming dalawa.

Mahal ko siya kung sa mahal, sa totoo lang, siya lang ang lalaking minahal ko ng ganito. Subalit lahat yata ng mga magagandang bagay ay hindi na-uuwi sa mabuting pagtatapos.

Ilang beses na rin akong nagpasyang makipaghiwalay sa kanya subalit, sa mga kadahilanang hindi rin lubusang malinaw sa akin. Kung sana’y kasin-simple lang na sabihing “hindi na kita mahal”. Kung ilang beses akong sumuko ay siya ring dami ng pagkakataong nagmatigas siyang ipaglaban kung ano man mayroon kami.

Ngunit sa pagkakataong ito, hahayaan ko na lamang sigurong lumamig kami sa isa’t isa nang sa gayon ay hindi maging masyadong masakit para sa kanya at para sa akin.

1 Comment

Filed under Homosexuality, Life, Sadness

Madaling-Araw ng Bagong Taon

happy_new_year_2008copy

Una ay hindi ko siya masyadong gusto, pangalawa ay ang kanyang kaliwang kamay na mas maliit sa kanyang kanang kamay, at pangatlo ay mas maliit siya sa akin ng humigit kumulang ay anim na pulgada. Subalit kung may isang bagay na gusto ako sa kanya, ito’y ang kanyang makinis na mukha, matangos na ilong, at matang malandi. Lalaking lalaki. Son ang kanyang pangalan.

Nitong bagong taon ay inimbitahan niya akong lumabas upang ipagdiwang ang pagpapalit ng taon kasama ang kanyang mga kaibigang taga-ibang bansa. Hindi man masyadong magaling ang kanyang Ingles subalit masayahin siyang tao kaya wiling-wili ang mga kaibigan niyang banyagang makipag-usap sa kanya.

Ako nama’y tahimik lang sa tabi, pinagmamasdan ang kanyang mga galaw. Nagpaalam akong bababa at sa unang palapag ng bar at magmasid sa ibang sumasayaw. Nang malapit na ang alas-dose ng gabi, bumaba na rin sila at sumabay sa amin para sa mga huling segundo ng 2008. Pagkatapos noo’y, siguro ay dala na rin ng alak na nainom ko, sumayaw ako na parang walang bukas kasama ang isang babaeng Briton. Una’y di niya ako pinapansin dahil sa suot kong maluwang na polo, ngunit ng hubarin ko ito at ang natira na lang ay ang puti ko t-shirt na humahalik sa aking katawan, sumayaw kami ng halos magkadikit na an gaming mga katawan. Hindi niya siguro napansing bakla ako.

Nang mag-aalas dos na ng madaling araw, nagpasya ang grupo ng mga banyaga na pumunta sa isang lugar malapit sa old-quarter ng lungsod. Hindi na kami sumama Son. Hilo dahil sa alak na nainom ko, pinasya naming matulog sa kanyang pinagtatrabahuhan, subalit dahil nakalimutan ng kanyang kasama sa trabaho ang susi, minabuti na naming dumiretso na lang sa kanyang inuupahang bahay na 30 minuto ang layo mula sa old quarter.

Habang nakaangkas ako sa kanyang motorsiklo, pinipigilan ko ang aking sariling idampi ang aking katawan sa kanyang likuran. Pabulong kaming mag-usap. Minsan nag-uusap kami sa Ingles, ngunit kadalasan ay ang wika niya ang ginagamit namin. Pilit niyang binagalan ang kanyang pagsasalita nang sa gayon ay maintindihan ko ang kanyang sinasabi. Ang sarap pakinggan sa tuwing sinasambit niya ang aking pangalan. Tinanong ko siya kung gusto niya ang isang kaibigan namin, sabi naman niya’y “I highly regard her.” Hindi ko naman gustong palawigin ang usapang hindi ko naman gustong pag-usapan, nadako kami sa mga bagay-bagay tungkol sa aming mga pamilya.

Kahit na taglamig, hindi ako nakaramdam ng lamig dahil sa init ng pakiramdam kasama siya. Nang marating na naming ang kaniyang inuupahang lugar, nagpaumanhin siya dahil hindi ito maayos. Natawa lang ako dahil hindi rin masyadong naiiba ang lugar ko. Pinahiram niya ako ng kanyang shorts at sabay kaming natulog.

Halos ala-siyete na ay madilim pa rin ang paligid. Naalimpungatan akong nakadantay na ang kanyang mga hita sa akin. Hinawakan ko ang kanyang kamay. Hindi naglao’y inalis ko na rin ang pagkakahawak. Tumalikod ako sa kanya, subalit parang nakadikit pa rin ang kanyang katawan sa aking likuran. Ilang minuto pa ay humarap ako sa kanya at niyakap ko siya ng aking kaliwang braso.

Inalis ko na rin pagkalipas ng ilang sandali. Nagapaulit-ulit ito hanggang pinasya ko na lang matulog.

Para sa mga baklang katulad ko, ang eksenang ito ay paulit-ulit na pinapalabas. Hindi ko man masabi kung bakla rin si Son, hindi lang niya siguro ako gusto, o baka nahihiya lang siya, o baka naman dahil magkaiba ang kulturang nakamulatan namin. Nang magising na kami, natawa ako sa loob-loob ko dahil ang naging reaksyon ng bawat isa ay parang walang nangyari.

Nakatutuwa.

1 Comment

Filed under Gay Issues, Gay Sex, GBLT, Homosexual Sex, Homosexuality, Life, Sadness, Sex